ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಸಂಬಂಧಗಳ ಕೊಂಡಿ.

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಸಂಬಂಧಗಳ ಕೊಂಡಿ.: ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಸಂಬಂಧಗಳ ಕೊಂಡಿ. : ಕಿರುಬೆರಳುಗಳು ಸೇರಿ ಬೆಸೆದ ಈ ಜೀವಗಳು , ಜೀವನದ ಸಾಗರದಲಿ ತುಸು ದೂರ ಸಾಗಿವೆ ಕೇಳು . ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಜಗಕೆ ಆದರ್ಶ...

ಹೊಸ ವರುಷ

!!!...ಲೋಕೇ ಭಿನ್ನಾಭಿರುಚಿಃ...!!!

ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅಭಿರುಚಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಹೊಸತನ ಅನ್ನೋದು ನಾವು ಕಂಡಲ್ಲಿ, ನಾವು ಕಂಡ ಹಾಗಿದೆ. ಇದೆಯೆಂದರೆ ಇದೆ. ಇಲ್ಲವೆಂದರೆ ಇಲ್ಲ. ಹೊಸ ವರುಷವನ್ನು ಭಾವಿಸಿದರೆ ದಿನಂಪ್ರತಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಬಯಸಿದರೆ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣ ಅನುಭವಿಸಬಹುದು. ವರುಷಕೊಮ್ಮೆ ಬದಲಾಗುವ ಇಸವಿಗೆ ಜನ ಇಷ್ಟೊಂದು ಹರುಷ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವಾಗ, ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಬದಲಾಗುವ ದಿನಕ್ಕೆ ಅದೆಷ್ಟು ಹರ್ಷಿಸಬೇಡ?
ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ, ಆಚರಣೆಯ ವಿಧಿವಿಧಾನ ನೋಡಿದರೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಚಟ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶ ಎನ್ನಬಹುದೇನೋ...!!!

ಹೊಸತು ಕಾಣುವ ಮನವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣ, ಪ್ರತಿ ಕಣ, ಪ್ರತೀ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಪ್ರತೀ ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸತನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು, ಆನಂದಿಸಬಹುದು.

ಹಾಗೆಂದು ಆಚರಿಸುವುದೇ ತಪ್ಪು ಎನ್ನುವುದಲ್ಲ ಎನ್ನ ಭಾವ. ಆಚರಿಸುವ ವಿಧಿವಿಧಾನ ಬದಲಾಗಬೇಕಷ್ಟೇ. ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ, ಎಲ್ಲ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಹೊಸತು ಕಾಣುವ ಮನ ನಮ್ಮದಾಗಬೇಕು. ಹೊಸವರುಷವೆಂದು ಕುಣಿದು, ಕುಡಿದು, ಕುಪ್ಪಳಿಸಿ, ಬಳಿಕ ಮತ್ತದೇ ಹಳೆಯ ಮನೋಭಾವ ಕಾಣುವ ಬದುಕುವುದನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು. ಹೊಸತರಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಪ್ರತಿ ದಿನ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲಿರಬೇಕು.

ಭಾವಿಸಿದರೆ, "ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ಹೊಸ ವರುಷ, ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ಹೊಸ ಹುಟ್ಟು".

ದೇವಾಲಯವ ಕಟ್ಟಲು ಹೊರಟು ದೇಹವೇ ಕೊಚ್ಚೆಯ ಬೀಡಾಯಿತು.

ಅದು ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿ. ಬೆರಳೆಣಿಕೆಗೆ ಸಿಕ್ಕುವ ಮನೆಗಳು. ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕ ಹೊರಟರೆ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಐವತ್ತು ದಾಟಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ  ಸೊಗಡು ಕೆಲವೇ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಬಡಿದಿತ್ತು. ವೈಜ್ಞಾನಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದುಳಿದವರು ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ತಿನ್ನುವುದು ಗಂಜಿಯಾದರೂ ದುಡಿದೇ ತಿನ್ನಬೇಕು ಎಂಬ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿಗಳ ದಂಡು ಅದಾಗಿತ್ತು. ಯುವ ಜನಾಂಗ ಶಿಕ್ಷಣ, ಉದ್ಯೋಗ ಎಂದು ಪಟ್ಟಣದತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಆ ಊರಿನ ಒಂದು ಕುಟುಂಬ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ವೈರುಧ್ಯ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡವರಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲದೂ ತನ್ನದೇ ಅನ್ನುವ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರದ ಭಾವನೆ ಅವರದಾಗಿತ್ತು. ಮಾನ ಮರ್ಯಾದಿಗೆ ಅಂಜುವ ಜಾಯಮಾನ ಅವರದಾಗಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಊರಿನವರೆಲ್ಲರೂ ಅವರನ್ನು ಎಷ್ಟಕ್ಕೆ ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. 

ಆ ಊರಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲೊಂದು ಬಸವನ ಗುಡಿಯಿತ್ತು. ತುಂಡು ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಬಸವನ ಮೂರ್ತಿಗೆ ಸುಭದ್ರ ಕೋಟೆ ಎನಿಸಿದ್ದವು. ಹೆಂಚಿನ ಮಾಡು. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸೋರುತ್ತಿತ್ತು. ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕುವ ಸೂರು ಬಸವ ಮೂರ್ತಿಗೆ ಸದಾ ಅಭಿಶೇಕ ಮಾಡುತ್ತಲಿತ್ತು.  ಸುತ್ತಲಿನ ಹತ್ತಾರು ಊರಿನ ಜನ ಆ ದೇವಳಕ್ಕೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಳೆದ ಎರಡು ಮೂರು ತಲೆಮಾರಿನಿಂದ ಬಸವ ದೇವರನ್ನೇ ಮುಖ್ಯ ದೇವರನ್ನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ವಾರಪೂಜೆ, ವಾರ್ಷಿಕ ವಿಷೇಶ ಪೂಜೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲೇ ಅನತಿ ದೂರದಲ್ಲೊಂದು ಶಿವನಲಿಂಗವಿತ್ತು. ಹೆಸರು ರಾಮಲಿಂಗ. ಬೆಟ್ಟದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಆ ರಾಮ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಸುತ್ತಲಿರುವ ಪೊದೆಗಳೇ ಗೋಡೆ. ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ಸಾಲು ಮರಗಳೇ ಸೂರು. ವರುಷಕ್ಕೊಂದು ಪೂಜೆ. ಹಣ್ಣು ಕಾಯಿಯೊಡಗೂಡಿದ ನೈವೇದ್ಯ. ಎಷ್ಟೊಂದು ವಿಪರ್ಯಾಸ ಅಲ್ವ? ಒಡೆಯನಾದ ಶಿವನಿಗೆ ವರ್ಷಕ್ಕೊಂದು ಪೂಜೆ ಪುನಸ್ಕಾರ, ನೈವೇದ್ಯ, ನೇಮ ಎಲ್ಲ. ಆದರೆ ಶಿವನ ವಾಹನ ನಂದಿಗೆ(ಬಸವ)..........? ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಆಗಾಗ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆ ಆಗಿತ್ತೇ ವಿನಃ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಇದರ ಹಿಂದಿರುವ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ಗೋಜಿಗೆ ಹೋಗಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಇಂದಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ನೋಡಿದರೆ ಹಿಂದಿನದ್ದೇ ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದರೆ ಸಾಕಿತ್ತೇನೋ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ.

ಇದೆಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೂ ತನಗೂ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಮಳೆಗಾಲ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ವಿಪರೀತ ಗಾಳಿ, ಧಂಗೆಬ್ಬಿಸುವ ಗುಡುಗು, ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳಿಸುವ ಸಿಡಿಲು. ನಡು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಹರಿಯಿತೋ ಎಂದು ಭಾಸವಾಗುವಂತಹ ಮಿಂಚು. ಮಲೆನಾಡ ಮಳೆಗಾಲದ ಚಂದವ ಅನುಭವಿಸಿದರೇನೆ ಗೊತ್ತಾಗೋದು. ಗೂಡಿನೊಳಗೊಕ್ಕ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಯಂತೆ ಊರಿಗೂರೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕಂಬಳಿಯ ಹೊದ್ದು ಮಲಗಿತ್ತು. ಗಾಡ ನಿದ್ರೆಗೆ ಶರಣಾದ ಜನ ಬೆಳಕು ಹರಿದಾಗಲೇ ವಾಸ್ತವ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮರಳಿದ್ದು.

ಬೆಳಗಾಗೆದ್ದ ಜನ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು. ರಾತ್ರಿ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆಯುವುದು, ಸೋರುವ ಸೂರಿಗೆ ಏನಾದರೊಂದನ್ನು ಸಿಕ್ಕಿಸಿ ಮನೆಯ ಹೆಂಗಳೆಯರ ಗುಣುಗುಣು ಮಾತಿಗೆ ಪೂರ್ಣವಿರಾಮವಿಡುವುದು, ದನಕರುಗಳ ಚಾಕರಿ ಚಾಚೂ ತಪ್ಪದೇ ಮಾಡುವುದು, ದಿನವೊಂದಕ್ಕೆ ಸಾಲುವಷ್ಟು ಹುಲ್ಲು ಕೊಯ್ದು ಹಟ್ಟಿಯ ಅಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಸುವುದು, ರಾತ್ರಿ ಮಳೆಯ ರಭಸಕ್ಕೆ ನೆಲಕ್ಕಪ್ಪಿದ ತೆಂಗಿನ ಕಾಯಿ ಹೆಕ್ಕಿ ತರುವುದು, ತೋಟದ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಸೋಗೆ ಹೆಕ್ಕಿ ಅಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಸುವುದು, ಇದೆಲ್ಲ ಮಳೆಗಾಲದ ದಿನಗಳ ದೈನಂದಿನ ಕಾರ್ಯಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವಂತಹ ಕೆಲಸಗಳು.

ಆರಂಭಿಕ ದಿನದ ಮಳೆಗಾಲದ ದಿನವೇ ಊರಿಗೂರೇ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಳ್ಳುವಂತಹ ಕಾರ್ಯವೊಂದು ನಡೆದಿತ್ತು. ಊರಿನಾಚೆ ಇರುವ ರಾಮ ಲಿಂಗದಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಧಿ ಶೋಧ ನಡೆದಿತ್ತು. ಆಳೆತ್ತರದ ಗುಂಡಿ ತೋಡಿದ್ದ ಆ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿದ್ದ. ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಬೆಟ್ಟ ಸುತ್ತುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಹೊದಾತ, ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಊರಿನ ಹಿರಿಯರ ಗಮನಕ್ಕೆ ತಂದಿದ್ದ. ಗುಂಡಿ ತೋಡಿದಾತ ಯಾರೆಂಬುದು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆತನಿಗೆ ನಿಧಿ ಸಿಕ್ಕಿತೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಂದಿನಿಂದ ಸಣ್ಣ ಕಿಡಿಯೊಂದು ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಯಾರೋ ಮುಟ್ಟಿ ದೇವಳದ ಅಶೌಚವಾಗಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಯೇ ದೊಡ್ಡ ವಿಧ್ವಾಂಸರ ಕೇಳಿ ಆ ಲಿಂಗದ ಹಿಂದಿರುವ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಯ ತಿಳಿದು, ಬಸವನ ಗುಡಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಬಸವನಿಗಿರುವ ಎಲ್ಲ ಪೂಜೆ ಪುನಸ್ಕಾರ ರಾಮಲಿಂಗಕ್ಕೂ ಧಕ್ಕುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು. ಅದರ ನಿಮಿತ್ತ ಊರಿನ ಹಿರಿಯರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟಿದ್ದರು ಕೂಡ. ಆದರೆ ಕೆಲವೊಂದು ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಆ ಕೆಲಸ ಹಾಗೆಯೇ ನೆನೆಗುದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಇದೆಲ್ಲ ಆಗಿ ಆರೆಂಟು ವರ್ಷಗಳೇ ಕಳೆದಿರಬೇಕು.

ಈ ನಡುವೆ ಬಸವನ ಗುಡಿ ಜೀರ್ಣಾವಸ್ಥೆಗೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಊರಿನ ಜನ ಒಪ್ಪೊತ್ತಿನ ಶ್ರಮವಹಿಸಿದರೆ ಬಸವನಿಗೊಂದು ಗುಡಿ ರೆಡಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಊರಿನ ಜನರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ತಾಪ ಉದ್ಭವಿಸಿತ್ತು. ಈ ಆರೆಂಟು ವರುಷದ ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆಗೆ ಇತ್ಯರ್ಥವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ಹೊರಟಿದ್ದು ನೆರೆ ಊರಿನ ಹಿರಿಯನೊಬ್ಬ. ಕಟ್ಟುವುದು ಕಟ್ಟುತ್ತೇವೆ, ಆಧುನಿಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೇವಾಲಯವನ್ನೇ ಕಟ್ಟಿದರಾಯಿತು ಎಂದು. . ಆದರೆ ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಹೇಳಿದಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಆತ ಪರ ಊರಿನವನಾದರೂ, ದೇವಳಕ್ಕೆ ನಡೆದುಕೊಂಬವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾಗಿದ್ದ. ಆಗರ್ಭ ಸಿರಿವಂತನೂ ಆಗಿದ್ದ. ಆಗ ಆತನ ಮಾತಿಗೊಂದು ಗೌರವವಿತ್ತು. ಅವನ ಮಾತಿಗೆ ಊರಿನ ಕೆಲವರು ದನಿಗೂಡಿಸಿದರು.

ಆಗಲೇ ದೇವ ಕಾರ್ಯ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಕೇರಳದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪುರೋಹಿತರನ್ನು ಕರೆಸಿ ಅಷ್ಟಮಂಗಲವೆಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿಸಿದ್ದಾಯಿತು. ಅವರು ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಈ ದೆವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜರ ಕೊಲೆಯಾಗಿದೆ. ಕೊಲೆಯಾದ ಹೆಣವನ್ನು ಬಳಿಯಿರುವ ತೊರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಹಿಂದೆ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಶಿವನಿಗೇ ಪ್ರಧಾನ ಪೂಜೆ ಪುನಸ್ಕಾರ ನಡೆಯುತ್ತಲಿತ್ತು. ಆದರೆ ರಾಜರ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ದಂಡೆತ್ತಿ ಬಂದವರ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಗುಡಿಯಿಂದ ಅನತಿ ದೂರದಲ್ಲಿ ಪೊದೆಗಳ ಮದ್ಯೆ ಅಡಗಿಸಿ ಇಡಲಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಿಜರು ಈ ರೀತಿಯ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅಂದಿನಿಂದಲೇ ಬಸವನಿಗೆ ಪ್ರಧಾನ ಪೂಜೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾದದ್ದು ಎಂಬುದಾಗಿ. ಇದೆಲ್ಲದರ ಪರಿಹಾರಕ್ಕೆ ಮಾಡತಕ್ಕ ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನೇ ಪುರೋಹಿತರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು.

ಅವರವರದೇ ಒಂದು ಕಮೀಟಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿ, ರಾಮಲಿಂಗೇಶ್ವರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ
ಒಂದು ಟ್ರಸ್ಟ್ ಉದ್ಭವಗೊಂಡಿತ್ತು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಚೆನಾಗಿತ್ತು. ದೇವ ಆಲಯಕ್ಕೆ ಹಲವೆಡೆಯಿಂದ ನಿಧಿ ಸಂಗ್ರಗೊಂಡಿತ್ತು. ತಾವೇ ಪ್ರೇರೇಪಣೆಗೊಂಡು ಕೊಟ್ಟವರೊಂದಿಷ್ಟಾದರೆ, ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಪಡೆದದ್ದೊಂದಿಷ್ಟು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ದೇವನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬ್ರಹತ್ ಮೊತ್ತ ಕೂಡಿತ್ತು. ಹಣ ಕಂಡಲ್ಲಿ ಹೆಣವೂ ಬಾಯ್ಬಿಟ್ಟಿತ್ತಂತೆ ಅಂಥಹದ್ದರಲ್ಲಿ ಜನ ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಟ್ಟಾರೇ? ಟ್ರಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಗುಂಪೆರಡಾಯಿತು. ದೇವರ ಹಣ ರಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕೊಂದಾದರೆ, ಭಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಇನ್ನೊಂದು ಗುಂಪು. ಅವರವರಲ್ಲಿಯೇ ಹುಳುಕು, ದಿನ ಬೆಳಗಾದರೆ ಜಗಳ. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಕಂಡರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಎದುರು ಬಂದರೆ ಅಪಶಕುನವೆಂಬಂತೆ ನಿಂತು ಹೋಗುವವರು ಕೆಲವಾದರೆ, ಕಂಡೊಡನೆ  ದರಿದ್ರ ಮುಸುಡಿ ಕಾಣುವುದು ಅಸಹ್ಯ ಎಂದೆಣಿಸಿ ದೂರದಿಂದಲೇ ತಮ್ಮ ಪಥವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸುವವರು ಹಲವರು. ಕೊರಳು ಪಟ್ಟಿಯ ಹಿಡಿದು ಹೊಡೆದಾಡುವಷ್ಟು ಕೀಳ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದ್ದರು.

ದೇವಾಲಯವ ಕಟ್ಟಿ ಇಡೀ ಊರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡಲು ಹೊರಟವರ ಮನದಾಲಯ ಕೆಟ್ಟ ಯೋಚನೆಗಳ ಕೊಚ್ಚೆಯ ಬೀಡಾಗಿತ್ತು. ಕಂಡವರು ಆಡಿಕೊಂಡು ತಿರುಗಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದರು. ಇದೆಲ್ಲವ ಕಂಡು ನನಗನಿಸಿದ್ದು, ದೇವಾಲಯ ಅನ್ನೋದು ನಂಬಿಕೆಯ ಬೀಡಾಗಿರಬೇಕೇ ಹೊರತು ಕೆಟ್ಟ ಯೋಚನೆಗಳ ಬಿಡಾರವಾಗಬಾರದು. ನೆಮ್ಮದಿಯ ತಾಣವಾಗಿರಬೇಕು ನೆಮ್ಮದಿಗೆಟ್ಟ ಅಂಕಣವಾಗಬಾರದು. ಇಲ್ಲದ್ದನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಬ ಕೇಂದ್ರವಾಗಬೇಕು, ಬಡಿದು ತಿನ್ನುವ ಬಂಡಾಯವಾಗಬಾರದು.

ಸೂರು ಸೋರುತ್ತಿದ್ದರೂ ಬಸವ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಿದ್ದ, ರಾಮ ವರುಷಕ್ಕೊಂದು ಪೂಜೆಯಲ್ಲೇ ಆನಂದದಿಂದಿದ್ದ. ಜನರು ಸುಖೀ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಈಗ ದೇವಾಲಯವ ಕಟ್ಟಲು ಹೊರಟ ಜನರ ದೇಹ ಕೊಚ್ಚೆಯ ಬೀಡಾಗಿ, ಲಜ್ಜೆಯಿಲ್ಲದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಿರುವಂಥದ್ದು ಶೋಚನೀಯ.

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಸಂಬಂಧಗಳ ಕೊಂಡಿ.

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಸಂಬಂಧಗಳ ಕೊಂಡಿ.: ಕಿರುಬೆರಳುಗಳು ಸೇರಿ ಬೆಸೆದ ಈ ಜೀವಗಳು , ಜೀವನದ ಸಾಗರದಲಿ ತುಸು ದೂರ ಸಾಗಿವೆ ಕೇಳು . ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಜಗಕೆ ಆದರ್ಶವೆನಿಸಿಹರಿವರು , ಹೊಸ ...

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಮುಖ ಪುಸ್ತಕ

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಮುಖ ಪುಸ್ತಕ: ಕೆ ಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ, ಹೀಗನಿಸಿತು,” ಇಂದು ಏನಾದರೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಅದರಿಂದ ನನ್ನ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಿತಾಗಬೇಕು”, ಎಂಬುದಾಗಿ. ತಕ್ಷಣ ಹೊಳೆದದ್ದು, ಫ...

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಪ್ರೇಮ ಪುರಾಣ:

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಪ್ರೇಮ ಪುರಾಣ:: ಪ್ರೀತಿ ಎಂದಾಕ್ಷಣ ಅದು ಬರೀ ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಮೀಸಲಿರುವಂಥದ್ದು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ , ಅದು ಮೂರ್ಖತನದ ಪರಮಾವಧಿಯೇ ಸರಿ . ಆದರೆ , ಈ ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ...

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ನಂಬಿಕೆ:

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ನಂಬಿಕೆ:: ನಂಬಿಕೆ ಎನ್ನೊದು ಹುಟ್ಟಿನೊಂದಿಗೆ ಬಂದದ್ದಲ್ಲ . ನಮ್ಮೋರು ಅಂತಾ ಯಾರು ನಮ್ಮನ್ನು ನಂಬೊಲ್ಲ . ನಮ್ಮ ನಡವಳಿಕೆ ಮತ್ತು   ಆದರ್ಶಗಳ ಆಚರಣೆಯಿಂದ ನಂಬಿಕೆ ಅನ...

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಮೌನ ಮಾತಾದಾಗ.:-

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಮೌನ ಮಾತಾದಾಗ.:-:   ನಾವು ಮೌನವಾಗಿದ್ದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಮಾತಾಡುತ್ತೆ . ಆ ಮನಸಿನ ದನಿಯ ಆಲಿಸುವುದು ಆಹ್ಲಾದಕರವಾದಂತಹ ಮುದ ನೀಡುತ್ತೆ . ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮನಸಿನ ಮಾತಿಗೆ ನಮಗೆ ...

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ತಾರ ತಮ್ಯದ ಜೀವನ:-

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ತಾರ ತಮ್ಯದ ಜೀವನ:-: ದೊಡ್ಡೋರು ಚಿಕ್ಕೋರು , ಬಡವರು ಬಲ್ಲಿಗರು , ಅಂತೋರು ಇಂತೋರು , ಅನ್ನೋ ತಾರತಮ್ಯ ಈ ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸರ್ವೇ ಸಾಮಾನ್ಯ . ಚಿಕ್ಕೋರಿಲ್ಲದೇ ದೊಡ್ಡತನಕ್...

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಹೆಣ್ಣು

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಹೆಣ್ಣು: " ಯತ್ರ ನಾರ್ಯಸ್ತು ಪೂಜ್ಯಂತೆ ರಮಂತೇ ತತ್ರ ದೇವತಾ ", ಎಂಬ ಮಾತಿನಂತೆ   ಎಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತಾಳೋ ( ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೋ ) ...

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಮೋದಿಗೊಂದು ಪತ್ರ.:

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಮೋದಿಗೊಂದು ಪತ್ರ.:: ಭವ್ಯ ಭಾರತದ ಕನಸುಗಾರ 17- ಮೇ-2014 ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ಭಾರತ ವಿಷಯ: ನಿನ್ನ ಕೈನಲ್ಲಿತ್ತ ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಭಾರತ. ಡಿಯರ್ ಮೋ...

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ನನ್ನ ಜೀವನದ ಸುತ್ತ.

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ನನ್ನ ಜೀವನದ ಸುತ್ತ.: ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಸರಿಸುಮಾರು ಹನ್ನೆರಡರ ಸಮಯ. ಮನೆ ತುಂಬಿದ ಅಮ್ಮನ ಆಕ್ರಂದನ. ಅವಳು ಅದೇಷ್ಟು ವೇದನೆ ಅನುಭವಿಸಿದಳೋ.... ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆ ನರಳಾಟ ನೋಡಿ ಕಣ್ಣೀರಿನ...

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಅತಿಯಾದ ಅತ್ಯಾಚಾರ..!!!

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಅತಿಯಾದ ಅತ್ಯಾಚಾರ..!!!: ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಡಿತಾ ಇರೋ ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕೆ ಕಾರಣ .: ·          ಮೊಡರ್ನೈಸೇಶನ್ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಬದಲಾವಣೆಗಳು . ·          ಶಿಕ್ಷಣದ ಹ...

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರಸ್ತಾಪ

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರಸ್ತಾಪ: ಅದು ಸರಿಸುಮಾರು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಎರಡರ ಸಮಯ. ಕೊತಕೊ ತನೇ ಕುದಿಯುತಿಹ ಸುಡು ಬಿಸಿಲು. ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಉಂಡು ಮಲಗಿದ್ದೆ. ಸುಯ್ಯನೆ ಬೀಸುತಿಹ ಪ್ಯಾನ್ ಗಾಳಿ...

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಸಂಬಂಧಗಳ ಕೊಂಡಿ.

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಸಂಬಂಧಗಳ ಕೊಂಡಿ.: ಕಿರುಬೆರಳುಗಳು ಸೇರಿ ಬೆಸೆದ ಈ ಜೀವಗಳು , ಜೀವನದ ಸಾಗರದಲಿ ತುಸು ದೂರ ಸಾಗಿವೆ ಕೇಳು . ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಜಗಕೆ ಆದರ್ಶವೆನಿಸಿಹರಿವರು , ಹೊಸ ...

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಮುಖ ಪುಸ್ತಕ

ಕನಸಿನ ಕೂಸು: ಮುಖ ಪುಸ್ತಕ: ಕೆ ಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ, ಹೀಗನಿಸಿತು,” ಇಂದು ಏನಾದರೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಅದರಿಂದ ನನ್ನ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಿತಾಗಬೇಕು”, ಎಂಬುದಾಗಿ. ತಕ್ಷಣ ಹೊಳೆದದ್ದು, ಫ...

ಮುಖ ಪುಸ್ತಕ

ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ, ಹೀಗನಿಸಿತು,” ಇಂದು ಏನಾದರೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಅದರಿಂದ ನನ್ನ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಿತಾಗಬೇಕು”, ಎಂಬುದಾಗಿ. ತಕ್ಷಣ ಹೊಳೆದದ್ದು, ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ನ್ನು ತೀರಾ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಎನಗೆ ಇದರಿಂದ ನನ್ನ ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆಯೋ ಎಂದು ಅನಿಸಿತ್ತು. ಕಾರಣ ಅಂದು ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಿದ್ದೆ. ಮನದಲ್ಲೇನೋ ಸಂತಸ. ಏನೋ ಸಾಧಿಸಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ಹೆಮ್ಮೆ. ದಿನದ ಸಮಯವನ್ನೆಲ್ಲ ನನ್ನದೇ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ ಏನೋ ದುಗುಡ. ಯಾಕೆ ಏನು ಎಂಬುದು ಮೊದಲು ಅರಿವಾಗಲಿಲ್ಲ. ತೀರಾ ಯೋಚಿಸಿದ ಮೇಲೆ ತಿಳಿಯಿತು. ದಿನದಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆದೆಂದು ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯ ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮನವನ್ನು ಕೊರೆಯಲಾರಂಭಿಸಿತ್ತು. ಅದೆಷ್ಟು ಸ್ನೇಹಿತರು ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಕಳುಸಿದ್ದಾರೋ… ಅದೆಷ್ಟು ಜನ ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಲನ್ನು ನನ್ನ ಮುಖಪುಸ್ತಕದ ಮುಖಪುಟಕ್ಕೆ ಲಗತ್ತಿಸಿದ್ದಾರೋ.. … ಹೀಗೇ, ಒಳಗೊಳಗೇ ಕಳವಳ. ದಿನದಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಏನಾದರೊಂದು ಹೊಸತು ಮಾಡಬೇಕೆಂದೆನಿಸಿತು. ಏನು ಮಾಡುವುದು ? ಹೇಗೆ ಮಾಡುವುದು ? ಏನಾದರೊಂದು ಮಾಡಿದಲ್ಲಿ ಒಂದಿನಿತಾದರೂ ಪ್ರಯೋಜನ ಇದೆಯೇ… ಇತರರು ಏನು ತಿಳಿದಾರು? ಹೀಗೆಯೇ ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆಗಳದೇ ಹೊಳೆಯು ಎಡೆಬಿದದೆ ಹರಿಯುತ್ತಲಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಿದ್ದ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ಗೆ ಮತ್ತೆ ಚಾಲನೆ ನೀಡುವುದೂ ಎಂದು. ತತ್’ಕ್ಷಣ ಮನಸಿನ ಇಂಗಿತವನ್ನು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತಂದಿದ್ದೆ.

ಮುಂದೆ ‘ಫ಼ೇಸ್ ಬುಕ್’ ಖಾತೆಯನ್ನು  ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡಾಗೆಲೆಲ್ಲ ಒಬ್ಬರಲ್ಲ ಒಬ್ಬರು ಫ಼್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತಾನೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.  ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಹಳೇಯ ಸ್ನೇಹಿತನೋ ಸ್ನೇಹಿತೆಯೋ ಕಂಡು ನಾವೂ ಸಹ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ಹಾಗೂ ಫ಼ೇಸ್’ಬುಕ್ ಜಗತ್ತಿನ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧ ಸಾಯದೇ ಹಾಗೇ ಉಳಿಯಲು ಕಾರಣೀಭೂತವಾಗಿದೆ. ಮುಂದುವರಿದ ಇಂದಿನ ಜಗದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಮುಖಾಮುಖಿ ಕಾಣುವುದು ಅಪರೂಪವಾಗಿದ್ದು, ಜನರ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧನವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದೆ ಈ ಫೇಸ್ ಬುಕ್. ಅಂತೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಶಿಕ್ಷಣ ಹೀಗೆ ಹಲವಾರು ವಿಷಯಗಳು ಮತ್ತದರ ಬಗ್ಗೆ ವ್ಯಕ್ತಿಗತ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮಂಡನೆ ಎಲ್ಲವೂ ಕಾಣ ಸಿಗುವುದು. ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯದು, ಕೆಟ್ಟದ್ದೂ ಇದ್ದೇ ಇದೆ. ಅದನ್ನು ನಾವು ಯಾವ ರೀತಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇವೆ ಅಥವಾ ಯಾವ ದೃಷ್ಠಿಯಿಂದ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ ಅನ್ನೋದರಲ್ಲಿ ಅದರ ಉಪಯೋಗ ಅಡಗಿದೆ. ಇನ್ನೊಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯದೂ, ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟದ್ದು, ಎರಡರ ಪರಿಚಯವೂ ಇರಬೇಕು. ಒಳ್ಳೆಯದು ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರೆ, ಕೆಟ್ಟದ್ದು ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬಾರದು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತೆ. ಈ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ಪ್ರಪಂಚವೂ ಹಾಗೆಯೇ…….

ಆದರೆ ಈ ಮುಖಪುಸ್ತಕದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತ್ರ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಪರಿಚಯದವರು ಹಾಗೂ ಪರಿಯವಿರದವರೂ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳುಹಿಸುವುದು ಸರ್ವೇ ಸಾಮಾನ್ಯ. ಆದರೆ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅವರ ಪರಿಚಯ ಕೇಳಿದರೆ ಅದನ್ನು ಹೇಳಲು ಮಾತ್ರ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಅದೇಕೆಂದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಪರಿಚಯ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲು ಗುರುಗುಡುವವರು ಕೆಲವರಾದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ನಾಮಧೆಯವನ್ನು ಹೇಳಿ ತಣ್ಣಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ಕೇವಲ ನಾಮಧೆಯಕ್ಕೆ ಪರಿಚಯ ಆಗಬಹುದೇ? ಸರಿ ಬಿಡಿ, ಹಾಗಾದರೆ ಆ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳುವದು ಯಾವ ಪುರುಷಾರ್ಥಕ್ಕೆ? ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರು ಪ್ರೋಫ಼ೈಲ್ ಗೆ ನೇತು ಹಾಕಿದ್ದನ್ನು ಓದಿಯೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರುತ್ತೇವೆ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿದ್ದಾರೆ. ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಕುಶಲೋಪರಿ ವಿಚಾರಿಸಿದರೂ, ಎನೋ ಕದ್ದು ಒಯ್ಯುತ್ತೇವೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ಯುವತಿಗೆ ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಿದರೆ ಈ ಥರದ ಅನುಭವ ಹೆಚ್ಚು. ಶುಭೋದಯ ಹೇಗಿದ್ದೀರಾ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸಲೂ ಆಗದ ಸೋಮಾರಿಗಳೇ? ಅಥವಾ ಉತ್ತರಿಸಿದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ತಿಂದು ತೇಗಿಯಾರು ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೇ? ಅಥವಾ ಉತ್ತರಿಸಿದರೆ ತಮ್ಮ ಅಸ್ಥಿತ್ವವೆಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿಳಿಯುವುದೋ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯೇ? ಫ಼ೇಸ್’ಬುಕ್ ಪುಟ ಆರಂಭದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಚಟವೋ ಎಂದು ಭಾಸವಾಗುವಂತೆ ಹವ್ಯಾಸವಿರುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಪರಿಚಯವಿರದವರಿಗೂ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸಿ ನಮ್ಮ ಫ಼್ರೆಂಡ್ಸ್ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು. ಮೊದ ಮೊದಲು ನಾನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಈ ತರದ ಹುಚ್ಚು ಕೇವಲ ತಿಂಗಳೋ ಎರಡು ತಿಂಗಳೋ ಅಷ್ಟೆ. ಮುಂದೆ ಆಗುವ ಪರಿಚಯವೆಲ್ಲದಕ್ಕೆ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಕಾರಣವಿರುತ್ತದೆ. ಮುಖಪುಸ್ತಕದ ಬಾವಚಿತ್ರ ನೋಡಿ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುವವರೊಂದಿಷ್ಟಾದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಬರಹಗಳ ಭಾರ ನೋಡಿ ಕಳುಹಿಸುವವರೊಂದಿಷ್ಟು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಊರಿನವರೆಂದೂ, ಸಂತೆ ಪೇಟೆಯಲ್ಲು ಕಂಡ ಮುಖವೆಂದೂ, ಪ್ರೆಂಡ್ ನ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮಂದಿರೆಂದೂ, ಸಮಾನ ವಯಸ್ಕರೆಂದು/ ಮನಸ್ಕರೆಂದು , ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅದೇನೋ ಅಂತಾರಲ್ಲ "ಪ್ರಥಮ ನೋಟದ ಪ್ರೇಮ", ಎಂದೂ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ನ ಕಾರಣಗಳು ಅವರವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅನುವಾಗುವಂತೆ ವ್ಯವಹರಿಸುವರು ಕೂಡ. ಹಾಗೆಂದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಆ ದೃಷ್ಠಿಯಿಂದ ಕಾಣುವುದು / ಕಂಡ ಕಪ್ಪೆಲ್ಲ ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಎಂಬ ಭಾವನೆ  ತಪ್ಪಾಗುವುದು.

ಕಾರಣ ಎಲ್ಲ ಮುಖಪುಸ್ತಕದ ಸಹೃದಯ ಸದಸ್ಯರುಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕಳಕಳಿಯ ವಿನಂತಿ. ಜನರನ್ನು ನೀವು ಕಂಡ ಹಾಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವರವರ ಗುಣಗಳಿಗನುಸಾರವಾಗಿ / ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ  ತಾಳೆ ಹಾಕಿ ಒಳ್ಳೆಯವರೋ ಕೆಟ್ಟವರೋ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿ. ಪುಸ್ತಕದ ಮುಖ ಪುಟವ ಕಂಡು, ಒಳಗೇನಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸದಿರಿ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಬರವಣಿಗೆಯ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶ.

ಸಂಬಂಧಗಳ ಕೊಂಡಿ.

ಕಿರುಬೆರಳುಗಳು ಸೇರಿ ಬೆಸೆದ ಈ ಜೀವಗಳು,

ಜೀವನದ ಸಾಗರದಲಿ ತುಸು ದೂರ ಸಾಗಿವೆ ಕೇಳು.

ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಜಗಕೆ ಆದರ್ಶವೆನಿಸಿಹರಿವರು,

ಹೊಸ ಜೀವ ಸಂಕುಲಕೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿಹರು.

ಸಪ್ತಪದಿ ತುಳಿಯುವ ಮುನ್ನ, ಅವನಾರೋ..... ಇವಳಾರೋ...!!!

ಕಂಡಿಲ್ಲ. ಮಾತನಾಡಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಪಕ್ಷ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಯಾರದೋ ಮುಖದ ಹಿಂದೆ ಕೂತು ಸಂದೇಶಗಳನ್ನೂ ಕಳಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ...!!!

ಹಿರಿಯರ ಒತ್ತಾಯವೇನಲ್ಲ. ಸ್ನೇಹಿತರ ಸಲಹೆಯೂ ಅಲ್ಲ. ಮೂರನೆಯವರ ಭಯವಂತೂ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ.

ಮನದಲ್ಲೇ ಅರಳಿದ ತಾವರೆಗೆ ಇಬ್ಬರೂ ಸಲಿಲವಾಗಿಹರು.

ಹಿರಿಯರ ಅಶೀರ್ವಾದವೇ ಇವರಿಗೆ ರಕ್ಷಾಕವಚವು.

ಬಂಧುಗಳ ಶುಭಹಾರೈಕೆ ತಲೆಗಿಟ್ಟ ಮಂತ್ರಾಕ್ಷತೆಯು.

ಕೊಟ್ಟ ಉಡುಗೋರೆ……… ಆತ್ಮಾಭಿಮಾನಕ್ಕೋ, ಕೊಟ್ಟವರ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಗೋ… ನಾ ಅರಿಯೆ…

ಕೀರುತಿಗೊಂದು ಮಗುವ ಹೆತ್ತು ಸುಖ ಕ್ಷಣಗಳ ಹೊತ್ತು

ಅವರದೇ ಜಗದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುತಿಹರು…. ಬೆಳೆವಾಗ ಬೆಂಬಲಿಸಿದವರ ಸಂಬಂಧಗಳ  ಮರೆತು…!!!