ಆ ಮುದ್ದು ಮರಿಯ ಕಂಡಾಗ ಎನ್ನ ತುಂಬಿದ ಹೊಟ್ಟೆಯೂ ಚುರ್ ಎನ್ನುತ್ತಿತ್ತು. ಹತ್ತಿರ ಹೋದರೆ ಮೈಯ್ಯಾಡಿಸಿ ಒಮ್ಮೆ ಗುರ್ ಗುಟ್ಟ ಮರಿ ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನನ್ನೊಡನೆ ಸ್ನೇಹವ ಬೆಸೆದಿತ್ತು. ಅಲ್ಲೇ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದ ಅಂಗಡಿಯಿಂದ ಬಿಸ್ಕತ್ತು ತಂದು ಕೈತುತ್ತಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಧನ್ಯತಾ ಭಾವದಿಂದೊಮ್ಮೆ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡಿದ ಮರಿ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಕಾಲ್ತುದಿಯನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೆಕ್ಕಿತ್ತು. ಇನ್ನೇನು ಹೊರಡೋಣವೆಂದು ಕಾಲ್ತೆಗೆದರೆ ನನ್ನನ್ನೇ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿತು. ಯಾಕೋ ಬಿಟ್ಟು ಬರಲು ಮನಸಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮನೆಗೆ ಕರೆತಂದು ಅಮ್ಮ ಕರೆದಿಟ್ಟ ಹಾಲನ್ನು ನಾಯಿಯ ಮುಂದಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ತಟ್ಟೆ ಬರಿದಾಗಿತ್ತು. ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಹೆಚ್ಚಿತು. ನಾಯಿಗೆ ನಾನೆಂದರೆ ಅತಿಯಾದ ಪ್ರೀತಿ. ನನಗೂ ಅಷ್ಟೇ. ಹಸಿದಾಗ ಅನ್ನವಿತ್ತವನಿಗೆ ನಿಯತ್ತಿನ ಬಳುವಳಿಯ ಕೊಟ್ಟಿತ್ತು.
ನೋಡಿ ಸ್ನೇಹಿತರೆ. ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ ನಂಬಿಕೆ. ನಾವು ಯಾರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಡುತ್ತೇವೆಯೋ ಅವರನ್ನು ನಮಗರಿವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಆತ್ಮೀಯತೆಯಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಅತೀ ಜ್ಞಾನದಿಂದಲೋ ಅಥವ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಲೋ ಪ್ರೀತಿಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಅರಿವಲ್ಲಿ ವಿಫಲರಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ ಅದು ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇರುವ ಅಂಶವೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ತಪ್ಪು ತಿಳುವಳಿಕೆ ನಮ್ಮ ನೆಂಟನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ಅಣ್ಣ, ತಮ್ಮ, ನೆಂಟರು, ಇಷ್ಟರು, ಪ್ರಾಣಿ, ಪಕ್ಷಿ, ಮರ, ಗಿಡ, ಗಂಟಿ, ಹೀಗೆ ವಸ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಲ್ಲರೂ / ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರೀತಿ ಪಾತ್ರರೇ. ಇದನ್ನು ಅರಿವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಮ್ಮಿಂದಾಗಬೇಕಿದೆ.
ಸ್ನೇಹಿತರೇ................................
ಪ್ರೇಮಿಗರ ದಿನ ಪ್ರತಿಯೋಬ್ಬರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವಂತೆ ಪ್ರತಿಯೋಬ್ಬನನ್ನೂ ಪ್ರೆರೇಪಿಸಲಿ.

No comments:
Post a Comment