ಅಂದು ಹಸಿವಿಲ್ಲ / ಇಷ್ಟವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಅಮ್ಮನ ಮಾತಿನ ಅಂತರಂಗ ಇಂದು ಅರಿವಾಗುತಿದೆ. ನಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬುವ ಇಚ್ಛೆಯಲಿ ಆಕೆಗೆ ಹಸಿವಾಗುವುದೇ ನಿಂತಿತ್ತು. ನಾವೇನೋ ಹೊರಗೆ ದುಡಿದು ತರುವವರು ಎಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟಿ ಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ ಗೆಳೆಯರೇ.... ನಮಗೆ ಎಂಟಕ್ಕೆ ಮೂಡುವ ಸೂರ್ಯ ಆಕೆಗೆ ಐದಕ್ಕೇ ಮೂಡುವನು. ಎದ್ದಾಗಲಿನಿಂದ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆ ಅವಳದು. ಆರೋಗ್ಯ ಕೆಟ್ಟರು ನಮ್ಮ ಚಾಕರಿ ತಪ್ಪದು. ನಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿದರೂ ತುಂಬಿಸುವುದು ಆಕೆಯ ಕೆಲಸ. ಮೇಲಿಂದ ಬೈಗುಳದ ಮಂತ್ರಾಕ್ಷತೆ ಬೇರೆ. ಯಾರಾದರೂ ಅಮ್ಮನ ವಿಚಾರಿಸಿದರೆ ಕೃತಘ್ನತೆಯ ಕುಷಲೋಪರಿ. ನಿಜವೆಂದರೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕ್ಷೇಮ, ಯಶಸ್ಸು, ಜ್ಞಾನ, ಐಶ್ವರ್ಯಕ್ಕೆ ನಮಗಿಂತ ಆಕೆಯದು ಸಿಂಹಪಾಲಿನ ಕೊಡುಗೆ.
ನನ್ನ ಏಳ್ಗೆಗೆ ಅವಳ ಜೀವ(ನ)ವ ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ನನ್ನದೊಂದು ಸಲಾಮ್.
No comments:
Post a Comment