“ಮರ ಮತ್ತು ಮನಸು"

ಮನದ ಮಾತು:

ಹಸಿವ ಹೊತ್ತು ಬಹಳ ಬೆವೆತು

ಹೊರಟೆ ದೂರದೂರಿಗೆ

ಕನಸ ಕಂಡು ಮನದಿ ನೊಂದು

ಬರೆದೆ ಕವನ ನೋವಿಗೆ.

ಬಹಳ ಬಿಸಿಲು ಇಲ್ಲ ಹಸಿರು

ಊರ ದಾರಿಯಂಚಲಿ.

ಕಡಿದರವರು ದಾರಿಗೆಂದು

ಮರವ ಕೊಡಲಿಯಂಚಲಿ.

ಬೇಡವೆಂತು ಮೂಕ ಮರವು

ಕಡಿವ ನೋವ ತಾಳದೆ.

ಉಸಿರು ಕಟ್ಟಿ ಕೊಡಲಿಯಿಟ್ಟ

ಮರದ ನೋವ ಕೇಳದೆ.

ಕಡಿದು ಸವರಿ ಮರದ ಮೈಯ್ಯ

ಮನೆಗೆ ಹೊದಿಕೆ ಮಾಡಿಹ

ಬಿಸಿಲ ಝಳಕೆ ಬೆವೆತು ಇಂದು

ಮರದ ಬುಡವ ಹುಡುಕಿಹ.

ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲ ಉದಕವಿಲ್ಲ

ಕೊರೆದ ಭೂಮಿಯ ಬುಡದಲಿ.

ತನ್ನ ತನವ ಬಿಟ್ಟು ಜಗಕೆ

ಜಗವ ಕಟ್ಟ ಹೊರಟಿಹ.

ಮರದ ಮಾತು :

ಬೆಳೆಸು ಎನ್ನ ಬಳಸಬೇಡ

ತಾಯಿಯಂತೆ ಸಲಹುವೆ.

ಕಡಿಯಬೇಡ ಕಂದ ನನ್ನ

ಕರವ ಹಿಡಿದು ನಡೆಸುವೆ.

ಮನೆಯ ಮೇಲೆ ಮನೆಯ ಕಟ್ಟಿ

ಮರಕೆ ಕುತ್ತು ತಂದಿಹೆ.

ನೆಟ್ಟು ಸಸಿಯ ಬೆಳೆಸು ಒಮ್ಮೆ

ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ಕಾಯುವೆ.

ನೀರನುಣಿಸು ಫಲವ ಕೊಡುವೆ

ನೆರಳು ಫಲದ ಜೊತೆಯಲಿ.

ಕಾಗೆ ಗೂಗೆ ಗಿಳಿ ಗುಬ್ಬಿಗೆ
ಪೊಟರೆ ಗೂಡು ಮರದಲಿ.